خانمها مثل چي هستن ( طنز ) لطفا دلگير نشيد  

خانم ها مثل راديو هستند:

هر چي مي خواهند مي‌گويند ولي هر چه بگويي نمي‌شنوند.

خانم‌ها مثل شبكه اينترنت هستند:

از هر موضوعي يك فايل اطلاعاتي دارند.

خانم‌ها مثل چسب دوقلو هستند:

اگر دستشان با گوشي تلفن مخلوط شد، ديگر بايد سيم را بريد.

خانم‌ها مثل موتور گازي هستند:

پر سر و صدا، كم سرعت، كم طاقت

خانم‌ها مثل رعد و برق هستند:

اول برق چشمهاشون مي رسه، بعد رعد صداشون.

خانم‌ها مثل ليمو شيرين هستند:

اول شيرين و بعد تلخ مي شوند.


خانم‌ها مثل موبايل هستند:

هر وقت كاري مهم پيش مي آيد در دسترس نيستند.

خانم‌ها مثل گچ هستند:

اگر چند دقيقه مدارا كنيد آنچنان سخت مي شوند كه هيچ شكلي نمي‌گيرند.

خانم‌ها مثل كنتو ر برق هستند:

هر از چند سالي يكبار سن آنها صفر مي شود.

خانم مثل فلزياب هستند:

هرگاه از نزديكي طلافروشي رد مي‌شوند عكس‌العمل نشان مي‌دهند.


خانم‌ها خيلي زرنگ هستند:

آنقدر جنگيدند تا جايزه صلح را گرفتند.

مطلب ارسالي از :

دوست عزيزم

ساسان جهان پناه

داستاني از ماريون دولن

هوا بدجورى توفانى بود و آن پسر و دختر كوچولو حسابى مچاله شده بودند. هر دو لباس هاى كهنه و گشادى به تن داشتند و پشت در خانه مى لرزيدند.

پسرك پرسيد:«ببخشين خانم! شما كاغذ باطله دارين»
كاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى زد و نمى توانستم به آنها كمك كنم. مى خواستم يك جورى از سر خودم بازشان كنم كه چشمم به پاهاى كوچك آنها افتاد كه توى دمپايى هاى كهنه كوچكشان قرمز شده بود. گفتم: «بيايين تو يه فنجون شيركاكائوى گرم براتون درست كنم.»
آنها را داخل آشپزخانه بردم و كنار بخارى نشاندم تا پاهايشان را گرم كنند. بعد يك فنجان شيركاكائو و كمى نان برشته و مربا به آنها دادم و مشغول كار خودم شدم. زير چشمى ديدم كه دختر كوچولو فنجان خالى را در دستش گرفت و خيره به آن نگاه كرد. بعد پرسيد: «ببخشين خانم! شما پولدارين »
نگاهى به روكش نخ نماى مبل هايمان انداختم و گفتم: «من اوه... نه!»
دختر كوچولو فنجان را با احتياط روى نعلبكى آن گذاشت و گفت: «آخه رنگ فنجون و نعلبكى اش به هم مى خوره.»
آنها درحالى كه بسته هاى كاغذى را جلوى صورتشان گرفته بودند تا باران به صورتشان شلاق نزند، رفتند. فنجان هاى سفالى آبى رنگ را برداشتم و براى اولين بار در عمرم به رنگ آنها دقت كردم. بعد سيب زمينى ها را داخل آبگوشت ريختم و هم زدم. سيب زمينى، آبگوشت، سقفى بالاى سرم،  يك شغل خوب و دائمى، همه اينها به هم مى آمدند. صندلى ها را از جلوى بخارى برداشتم و سرجايشان گذاشتم و اتاق نشيمن كوچك خانه مان را مرتب كردم. لكه هاى كوچك دمپايى را از كنار بخارى، پاك نكردم. مى خواهم هميشه آنها را همان جا نگه دارم كه هيچ وقت يادم نرود چه آدم ثروتمندى هستم.

مترجم: شبنم پاک سرشت

داستاني كوتاه از :  آنتوان چخوف

همين چند روز پيش، «يوليا واسيلي‌‌‌‌اِونا » پرستار بچه‌‌‌هايم را به اتاقم دعوت كردم تا با او تسويه حساب كنم .
به او گفتم: بنشينيد«يوليا واسيلي‌‌‌‌‌اِونا »! مي‌‌‌‌دانم كه دست و بالتان خالي است امّا رودربايستي داريد و آن را به زبان نمي‌‌‌آوريد. ببينيد، ما توافق كرديم كه ماهي سي‌‌‌روبل به شما بدهم اين طور نيست؟
- چهل روبل .
- نه من يادداشت كرده‌‌‌‌ام، من هميشه به پرستار بچه‌‌هايم سي روبل مي‌‌‌دهم. حالا به من توجه كنيد. شما دو ماه براي من كار كرديد .
- دو ماه و پنج روز
- دقيقاً دو ماه، من يادداشت كرده‌‌‌ام. كه مي‌‌شود شصت روبل. البته بايد نُه تا يكشنبه از آن كسر كرد همان طور كه مي‌‌‌‌‌دانيد يكشنبه‌‌‌ها مواظب «كوليا»نبوديد و براي قدم زدن بيرون مي‌‌رفتيد. و سه تعطيلي… «يوليا واسيلي‌‌‌‌اونا» از خجالت سرخ شده بود و داشت با چين‌‌هاي لباسش بازي مي‌‌‌كرد ولي صدايش درنمي‌‌‌آمد .
- سه تعطيلي، پس ما دوازده روبل را مي‌‌‌گذاريم كنار . «كوليا» چهار روز مريض بود آن روزها از او مراقبت نكرديد و فقط مواظب «وانيا»بوديد فقط «وانيا »
و ديگر اين كه سه روز هم شما دندان درد داشتيد و همسرم به شما اجازه داد بعد از شام دور از بچه‌‌‌ها باشيد .
دوازده و هفت مي‌‌شود نوزده .
تفريق كنيد… آن مرخصي‌‌‌ها… آهان… چهل ويك‌‌روبل، درسته؟
چشم چپ«يوليا واسيلي‌‌‌‌اِونا» قرمز و پر از اشك شده بود. چانه‌‌‌اش مي‌‌لرزيد. شروع كرد به سرفه كردن‌‌‌‌هاي عصبي. دماغش را پاك كرد و چيزي نگفت .
- و بعد، نزديك سال نو شما يك فنجان و نعلبكي شكستيد. دو روبل كسر كنيد .
فنجان قديمي‌‌‌تر از اين حرف‌‌‌ها بود، ارثيه بود، امّا كاري به اين موضوع نداريم. قرار است به همه حساب‌‌‌‌ها رسيدگي كنيم. موارد ديگر: بخاطر بي‌‌‌‌مبالاتي شما «كوليا » از يك درخت بالا رفت و كتش را پاره كرد. 10 تا كسر كنيد. همچنين بي‌‌‌‌توجهيتان باعث شد كه كلفت خانه با كفش‌‌‌هاي «وانيا » فرار كند شما مي‌‌بايست چشم‌‌هايتان را خوب باز مي‌‌‌‌كرديد . براي اين كار مواجب خوبي مي‌‌‌گيريد .
پس پنج تا ديگر كم مي‌‌كنيم . …
در دهم ژانويه 10 روبل از من گرفتيد .
« يوليا واسيلي‌‌‌‌‌‌اِونا» نجواكنان گفت: من نگرفتم
- امّا من يادداشت كرده‌‌‌ام .
- خيلي خوب شما، شايد …
- از چهل ويك بيست و هفتا برداريم، چهارده تا باقي مي‌‌‌ماند .
چشم‌‌‌هايش پر از اشك شده بود و بيني ظريف و زيبايش از عرق مي‌‌‌درخشيد. طفلك بيچاره !
- من فقط مقدار كمي گرفتم .
در حالي كه صدايش مي‌‌‌لرزيد ادامه داد :
من تنها سه روبل از همسرتان پول گرفتم … نه بيشتر .
- ديدي حالا چطور شد؟ من اصلاً آن را از قلم انداخته بودم. سه تا از چهارده تا به كنار، مي‌‌‌كنه به عبارتي يازده تا، اين هم پول شما سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا، سه‌‌‌تا … يكي و يكي .
يازده روبل به او دادم با انگشتان لرزان آنرا گرفت و توي جيبش ريخت .
به آهستگي گفت: متشكّرم
جا خوردم، در حالي كه سخت عصباني شده بودم شروع كردم به قدم زدن در طول و عرض اتاق .
پرسيدم : چرا گفتي متشكرم؟
- به خاطر پول .
- يعني تو متوجه نشدي دارم سرت كلاه مي‌‌گذارم؟ دارم پولت را مي‌‌‌خورم؟ تنها چيزي مي‌‌‌تواني بگويي اين است كه متشكّرم؟
- در جاهاي ديگر همين مقدار هم ندادند .
- آن‌‌ها به شما چيزي ندادند! خيلي خوب، تعجب هم ندارد.. من داشتم به شما حقه مي‌‌زدم، يك حقه‌‌‌ي كثيف حالا من به شما هشتاد روبل مي‌‌‌‌دهم. همشان اين جا توي پاكت براي شما مرتب چيده شده .
ممكن است كسي اين قدر نادان باشد؟ چرا اعتراض نكرديد؟ چرا صدايتان درنيامد؟
ممكن است كسي توي دنيا اين قدر ضعيف باشد؟
لبخند تلخي به من زد كه يعني بله، ممكن است
بخاطر بازي بي‌‌رحمانه‌‌‌اي كه با او كردم عذر خواستم و هشتاد روبلي را كه برايش خيلي غيرمنتظره بود پرداختم .
براي بار دوّم چند مرتبه مثل هميشه با ترس، گفت: متشكرم
پس از رفتنش مبهوت ماندم و با خود فكر كردم در چنين دنيايي چقدر راحت مي‌‌شود زورگو بود

با سلام خدمت دوستان عزيز

اين تاپيك قشنگ رو توي يكي از وبلاگاي لاري ها ديدم و چون مناسبت عجيبي با اوضاع احوال امسال شهرمون داره ، اونو كپي برداري كردم  ولي متاسفانه نام وبلاگ از خاطرم رفته .

انشا اله اگه نام وبلاگ رو يادم اومد اونو اضافه ميكنم .

موضوع انشاء : برق و کاربرد آن

مقدمه : آقا اجازه وقتی شروع به نوشتن این انشاء کردم مثله شب های گذشته برق رفت پس اگر انشایم بد خط و بی محتواست ببخشید . چون برق نبود .

برق چیز خوبی است اما فکر کنم آدم هایی که آنرا می سازند آدم های بد جنسی باشند چون دیشب که برق رفت برادر بزرگترم در حمام بود و خیلی عصبانی شد و داد زد و گفت : اه ،باز این ....... ...... ها برق را قطع کردند اما من خیلی فکر کردم و دیدم که برق نمیتواند از جای بدی که برادرم گفت آمده باشد چون چند روز پیش اقدس خانم اینا اینجا بودند و اقدس خانم گفت که یک شب خواب دیده است به بهشت رفته و آنجا ادیسون را دیده است که داشته با یاماها 80 تک چرخ میزده و خیلی خوش و خرم بوده است و ادیسون به اقدس خانوم گفته که تمام دست اندر کاران برق را دعا و در آخرت شفاعت آنها را نیز میکند و من از اینجا نتیجه گرفتم که آدمهایی که برق را میسازند آدم های خوبی هستند . اما من نمیدانم که چرا اینقدر برق میرود چون چند وقت پیش که شما و آقای مدیر ما را برای اردو به نطنز بردید به ما گفتید که حلقه انسانی بسازیم و جشن بگیریم . چون ما توی یک چیزی که هسته داشت و خیلی هم خفن بود خود اکتفا شده بودیم و یک آقایی هم آنجا بود که مو نداشت اما خوشکل بود و همش میگفت این چیز هسته دار خیلی برق دارد اما من فکر میکنم که هنوز خود اکتفا نشده ایم پس ما را هر روز به اردو ببرید تا جشن بگیریم و حلقه انسانی بسازیم تا بیشتر خود اکتفا بشویم تا دیگر برق نرود .

به نظر من برق ساختن زیاد دنگ و فنگ ندارد که حتما نیاز به هسته باشد چون من دقت کردم و دیدم چشمان دخترتان رعنا هم برق دارد و من وقتی به آن نگاه میکنم یا به ان دست میزنم برق گرفتگی میشوم و یک جاهای من خشک میشود و من میخواهم وقتی بزرگ شدم رعنا را از شما خواستگاری کنم و از چشم رعنا برق به خارج و روستاهای دور افتاده صادر کنم و اگر تهش چیزی ماند یک سیم هم به خانه خودمان بدهم .

نتيجه گيری : ما از این انشاء نتیجه میگیریم که برادر من آدم بی ادبی است چون نوشتن انشای من تمام شده اما او هنوز در حمام دارد به آنهایی که برق را قطع میکنند فحش می دهد .

^{شب کریسمس بود و هوا، سرد و برفی.}

^{پسرک، در حالی‌که پاهای برهنه‌اش را روی برف جابه‌جا می‌کرد تا شاید سرمای برف‌های کف پیاده‌رو کم‌تر آزارش بدهد، صورتش را چسبانده بود به شیشه سرد فروشگاه و به داخل نگاه می‌کرد.}

^{در نگاهش چیزی موج می‌زد، انگاری که با نگاهش ، نداشته‌هاش رو از خدا طلب می‌کرد، انگاری با چشم‌هاش آرزو می‌کرد.}

<sup>خانمی که قصد ورود به فروشگاه را داشت، کمی مکث کرد و نگاهی به پسرک که محو تماشا بود انداخت و بعد رفت داخل فروشگاه. چند دقیقه بعد، در حالی‌که یک جفت کفش در دستانش بود بیرون آمد.
- آهای، آقا پسر!
پسرک برگشت و به سمت خانم رفت. چشمانش برق می‌زد وقتی آن خانم، کفش‌ها را به ‌او داد.پسرک با چشم‌های خوشحالش و با صدای لرزان پرسید:
- شما خدا هستید؟
- نه پسرم، من تنها یکی از بندگان خدا هستم!
- آها، می‌دانستم که با خدا نسبتی دارید!</sup>

سلام خوبین؟ امروز براتون يه  نامه آوردم بخونین  

واقعا باید به نویسندش باریکلا گفت . 

اينم از متن نامه :

محبت شدیدی که سابقا ابراز میکردم

دروغ وبی احساس بود و در حقیقت نفرتم به تو

روز به روز زیادتر میشود و هر چه بیشتر ترا میشناسم

پستی و وقاحت تو بیشتر در نظرم اشکار میگرد.

در قلب خود احساس میکنم که ناچار باید

از تو دور باشم و هیچ گاه فکر نکرده بودم که

شریک زندگی تو باشم زیرا ملاقات هایی که اخیرا با تو کردم

طبیعت و زمانه روح پلیدت را اشکار ساخت و

بسیاری از اخلاق و صفات تو را به من شناساند و میدانم که

خشونت طبع و تند خوئی ترا بدبخت خواهد کرد.

اگر عروسی ما سر بگیرد مسلما همه عمر خود را با تو

به پریشانی خواهم گزراند و بدون تو عمر خود را

در نهایت شادکامی طی خواهم کرد در نظر داشته باش که روح من

هیچ گاه به تو رام نخواهد شد و نفرت و کینه ام پیوسته

متوجه تو است این نکته را باید در نظر داشته باشی و بدانی که

از تو میخواهم انچه را که گفته ام شوخی و مسخره نکنی و بدانی که

این نامه را از صمیم قلب مینویسم و چقدر تاسف میخورم اگر

باز هم در صدد دوستی با من باشی با نهایت نفرت از تو میخواهم

که از پاسخ دادن به این نامه خودداری کنی زیرا نامه های تو سراسر

مهمل و دروغ است و نمیتوان گفت: که دارای

لطف و حرارت می باشد. بطور قطع بدان که همیشه

دشمن تو هستم و از تو به شدت متنفر هستم و نمیتوانم فکر کنم که

دوست صمیمی و وفادار تو هستم.

اگه میخوای بدونی که راز این نامه چی بود؟ نامه رو يه بار دیگه يه خط در میون بخون.

درد دل يک جانباز شيميايی با امام زمان (عج)

آدمك آخر دنياست ، بخند

آدمك مرگ همينجاست ، بخند

آن خدايي كه بزرگش خواندي

به خدا مثل تو تنهاست ، بخند

دست خطي كه تو را عاشق كرد

شو‌خي ِ كاغذي ِ ماست ، بخند

فكر كن درد تو ارزشمند است

فكر كن گريه چه زيباست ، بخند

صبح فردا به شبت نيست كه نيست

تازه انگار كه فرداست ، بخند

راستي آنچه به يادت داديم

پر زدن نيست كه درجاست ، بخند

آدمك نغمه ي آغاز نخوان

به خدا آخر دنياست ،

بــــــــــــــــــــــــــخند

مجموعه کلمات عوامانه فارسی

سري اول ؛ بر اساس حروف الفبا

الف )

آپاردی - شخص زبان دراز و همه جا برو وهمه جا بيا باشد.

آشغال-  خرده ريز و باقی مانده کثافت يا هرچيز ديگر است.

اخم - درهم کشيدگی صورت از اوقات تلخی.

اخم وتخم - اخم با اظهار تشدد و اوقات تلخی

اخمو - عبوس و هميشه اوقات تلخ.

ادا - حرکت لغو وتقليد.

ادا درآوردن-  حرکات لغو کردن و تقليد درآوردن.

اردنگ - لگدی که با زانو زده شود.

ارقه (يا عرقه) - شخص سرد و گرم روزگار چشيده و نادرست.

اطوار,اطفار, اطفور-